در چهارمین و آخــرین روز از مـــدرسه زمـستانه کـارآفـرینــی ویـژه دانشجویان، کلاس ثـبت اخـتراع در دو جلسه دو ســاعــته تشکیل شــد....

۰۹ اسفند ۱۴۰۱ | ۱۹:۳۶ کد : ۵۴۵۱ اخبار مرکز
تعداد بازدید:۶۲۲
بدانیـــم که: در ایالات متحده، زنان از لحاظ تاریخی از گرفتن حق ثبت اختراع محروم بودند و اختراع خود را با اسم شوهرانشان ثبت میکردند در حالی که بخش ۱ قانون ثبت اختراع ۱۷۹۰ به زنان متاهل "او" ( منظور ضمیر she است) اشاره می کند که نمی توانند دارایی به نام خود داشته باشند و همچنین از حقوق مربوط به درآمد خود منع می شوند، از جمله درآمد حاصل از هر چیزی که اختراع می کنند. این شکاف جنسیتی در طول قرن ۲۰ و ۲۱ کمتر شده، با این حال، نابرابری هنوز هم رایج است. به عنوان مثال در بریتانیا تا سال ۲۰۱۵ تنها ۸ درصد از مخترعان زن بودند. این تا حدودی می تواند به موانع تاریخی زنان برای به دست آوردن حق ثبت اختراع، و همچنین به این واقعیت نسبت داده شود که زنان در بخش های سنتی "مربوط به ثبت اختراع" کمتر حضور دارند. مارکوویتز-بیتون و همکاران معتقدند که شکاف جنسیتی در ثبت اختراع نیز نتیجه سوگیری داخلی در سیستم ثبت اختراع است.

     

 

 

 

 

 

 

طبق تعریف سازمان جهانی مالکیت معنوی، اختراع محصول یا فرایندی است که راه نوینی را جهت انجام کاری ارائه می‌دهد یا راه حل فنی جدیدی را برای حل مشکلی خاص پیشنهاد می‌کند. به عبارت ساده‌تر اختراع راه حلی است فنی که برای اولین بار جهت حل مشکلی فنی ارائه می‌گردد. اندیشه‌گواه (گواهینامه حق امتیاز) یا حق ثبت اختراع از سوی دولت کشور مورد تقاضا به مخترع یا نماینده قانونی او اعطا می‌شود. دارنده گواهینامه حق امتیاز دارای حقی انحصاری برای بهره‌برداری از اختراع ثبت شده‌است. حق امتیاز یا پتنت باید سه معیار نوآوری، تازگی و سودمندی را دارا بوده تا بتوان به آن حق امتیاز گفت:

  • نوآوری (inventiveness): اختراع مورد نظر نباید برای یک شخص با سطح دانش یا مهارت میانگین در زمینه آن اختراع در همان کشور به ثبت رسیده، مشهود باشد.
  • تازگی (novelty): درخواست‌کننده حق امتیاز باید تازگی ادعا خود را نیز ثابت کند. اختراع مورد نظر باید به‌طور واضح ابتکاری باشد و تا زمان درخواست به صورت بیانی یا نوشته شده (یا در حال استفاده) نباشد.
  • سودمندی (utility): این نیز باید توسط درخواست‌کننده ثابت شده که این معنی را می‌دهد که اختراع مورد نظر باید قابلیت تبدیل به یک محصول یا یک فرایند صنعتی را دارا باشد.

حق امتیازها به دو نوع حق امتیاز «محصول» و «فرایند» تقسیم‌بندی می‌شوند:

  • حق امتیاز محصول: یک راه حل تکنولوژیکی است که در یک محصول به کار می‌رود و به صاحبش حق امتیاز منحصربه‌فردی برای تهیه، استفاده، فروش و صادر کردن محصولاتی که از آن اختراع استفاده شده را می‌دهد.

حق امتیاز فرایند: زمانی اعطا می‌شود که راه حل تکنولوژیکی در یک فرایند تولید استفاده شود و به صاحب آن امتیاز منحصربه‌فردی جهت استفاده از آن فرایند برای ساخت، استفاده و تجارت محصولات نتیجه شده از آن فرایند را می‌دهد.


نظر شما :